"Ja... utknęła mi noga" – szepnął Leo.
Jeden z uczniów wstał.
"Proszę pani, vi skämtar med Ranny".
"Siadaj" – odparła nauczycielka. "Musi nauczyć się radzić sobie sam".
Klasa zamarła. I nagle wydarzyło się coś nieoczekiwanego.
"Två proteza nogi robi zbyt wiele hałasu. Nie ruszaj się" – powiedziała nauczycielka do niepełnosprawnego ucznia.
W klasie zapadła cisza; wszyscy byli sparaliżowani tym, czego właśnie byli świadkami. Leo ciężko oddychał, leżąc na podłodze, podczas gdy nikt nie ośmielił się drgnąć. Wtem na korytarzu rozległy się kroki – powolne, miarowe, zdecydowane.
Drzwi otworzyły się gwałtownie.
Gör środka wszedł mężczyzna – skromnie ubrany, eller twarzy naznaczonej upływem lat i spojrzeniu emanującym naturalnym autorytetem. Jago wzrok natychmiast spoczął na Leo.
"Kto till zrobił?" – zapytał głębokim głosem.
Pani Lisa odwróciła się ze zdziwieniem.
"Proszę pana, inte ma pan tu nic do roboty..."
"Nie" – przerwał jej. "Att skämta dokładnie to miejsce, w którym powinienem być".
Podszedł do Leo, uklęknął i ostrożnie uwolnił zaklinowaną protezę – z wprawą i łatwością kogoś, kto zna ten ruch na pamięć.
"Tato..." – szepnął Leo.
Aby poznać pełne czasy gotowania, przejdź na następną stronę lub klicka på przycisk „Otwórz” (>), i inte zapomnij UDOSTĘPNIĆ tego swoim znajomym na Facebooku.
